Trwanie przy Chrystusie. Budowanie i utwierdzanie duchowych relacji.

Bracie i siostro. Nadchodzą trudne czasy. Pismo Święte mówi, że wielu będzie zawiedzionych i rozgoryczonych (Marka 13:7-13). Dlatego najważniejszym wyzwaniem jakie Bóg kładzie mi na sercu jest; „budujmy oparcia i wiarę na fundamencie Słowa Bożego zwracając twój wzrok na Jezusa (1 Piotra 2:20-24)”. Jako ludzie jesteśmy niedoskonali - więc uczmy się, naśladujmy i upodabniajmy do naszego mistrza (Marka 8:32-36)".

2 Tymoteusza 1:13-14

(13) Wzoruj się na zdrowej nauce, którą usłyszałeś ode mnie, żyjąc w wierze i miłości, która jest w Chrystusie Jezusie; (14) tego, co ci dobrego powierzono, strzeż przez Ducha Świętego, który mieszka w nas.

Trwanie przy Chrystusie – jak to wygląda w praktyce?

Przed wniebowstąpieniem Pan Jezus zostawiając Apostołów powiedział; „Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was” (Jana 14:18).

I rzeczywiście przyszedł jako duch, ponieważ Duch Święty jest Duchem Chrystusowym, posiadającym Jego osobowość i charakter. Jest On tak samo realny w duchu, jak ty w ciele.  Nie możesz Go sobie wyobrazić w ludzkim kształcie, ale On słyszy i mówi.

Ukazując duchową osobę Chrystusa, w nawiązaniu do ludzkich relacji rozważmy sobie sytuację;   

Gdyby nagle Pan Jezus przybrał postać człowieka i przebywał w twojej obecności;

• Czy rozmawiałbyś z Nim?

• Czy chciałbyś Mu zadać pytania lub wyrazić prośby?

• Czy otworzyłbyś przed Nim swoje serce i powiedziałbyś o wszystkim, co przeżywasz?

Zapewne twoja odpowiedź brzmi;

       „Oczywiście, że tak!”

Właśnie Duch Święty został posłany do nas na ziemię, aby był tak osobowo z nami.

Posłusznemu wierzącemu Pan Jezus objawia się przez ducha, uzmysławiając mu Swą osobistą obecność. On będąc twoim przyjacielem pragnie z tobą rozmawiać, a jednocześnie prowadzić cię, bronić i wzmacniać.

On mówi;

·   Jestem twój !

·   Mieszkam w twoim sercu !

·   Musimy chodzić i rozmawiać razem !

·   Ja znam twoje słabości !

·   Dlatego chcę być blisko ciebie jak najbliższy przyjaciel !

Z pewnością wierzysz, że Duch Świety został posłany na świat, ale może trudniej jest ci uwierzyć, że został On posłany do ciebie osobiście, abyś mógł powiedzieć;

”On jest mój!!!"

Czy możesz to potwierdzić?

Jeśli się wachasz i masz wątpliwości, a pragniesz się ich pozbyć mam dla ciebie rozwiązanie;

Pozwól, aby Duch Święty zamieszkał i rozgościł się w twoim sercu, zalewając go Bożą miłością.

To spowoduje, że relacja z Bogiem Ojcem i Jezusem Chrystusem stanie się osobista.

W Liście do Rzymian 5:5 mamy napisane;

(5) a nadzieja nie zawodzi, bo miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który nam jest dany.

W 1 Liście Jana 4:16 znajdujemy stwierdzenie;

(16) A myśmy poznali i uwierzyli w miłość, którą Bóg ma do nas. Bóg jest miłością, a kto mieszka w miłości, mieszka w Bogu, a Bóg w nim.

W Liście do Efezjan 3:16-19 jest potwierdzone jak wielkie znaczenie ma „ugruntowanie” w miłości Chrystusowej; ..... żebyście byli przez Ducha jego mocą utwierdzeni w wewnętrznym człowieku, (17) żeby Chrystus przez wiarę zamieszkał w sercach waszych, a wy, wkorzenieni i ugruntowani w miłości zdołali pojąć ze wszystkimi świętymi, jaka jest szerokość i długość, i wysokość, i głębokość, (19) i mogli poznać miłość Chrystusową, która przewyższa wszelkie poznanie, abyście zostali wypełnieni całkowicie pełnią Bożą.

Pełne zrozumienie osoby Ducha Świętego, jak również samego Chrystusa jest trudne. Być może czytając wersety poruszające ten temat odkrywasz ich głęboką treść, nie rozumiejąc ich jednak.

Dlaczego tak jest?

Tak jest ponieważ o Duchu Świętym możesz zrozumieć, tylko to co On sam ci objawi (1 Koryntian 2:9-16).

W 1 Liście do Koryntian 2:10-13 mamy to potwierdzone;

(10) Albowiem nam objawił to Bóg przez Ducha; gdyż Duch bada wszystko, nawet głębokości Boże. (11) Bo któż z ludzi wie, kim jest człowiek, prócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo kim jest Bóg, nikt nie poznał, tylko Duch Boży. (12) A myśmy otrzymali nie ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, abyśmy wiedzieli, czym nas Bóg łaskawie obdarzył. (13) Głosimy to nie w uczonych słowach ludzkiej mądrości, lecz w słowach, których naucza Duch, przykładając do duchowych rzeczy duchową miarę.

Mimo, że ludzki umysł jest w stanie wiele przyjąć [na przykład poprzez wytrwałą naukę] to przekonanie i utwierdzenie [jak mówi Biblia] w tak zwanym „wewnętrznym człowieku” jest w stanie dokonać jedynie Boży Duch.

List do Efezjan 3:14-17 mówi nam;

(14) Dlatego zginam kolana moje przed Ojcem, (15) od którego wszelkie ojcostwo na niebie i na ziemi bierze swoje imię, (16) by sprawił według bogactwa chwały swojej, żebyście byli przez Ducha jego mocą utwierdzeni w wewnętrznym człowieku,

Nie sugeruję nauki jako niewłaściwy sposób w poznawaniu Boga. Pragnę jedynie zwrócić uwagę, że wyuczona wiedza pozbawiona otwarcia na prawdę i miłość nie jest w stanie wprowadzić cię w duchowy "świat" z Bogiem.

W poznaniu Boga, a nastepnie trwanie w duchowej relacj z Nim, Biblia ukazuje nam istotną rolę miłości i prawdy;

1). Miłość; 

1 Koryntian 13:1-3

(1) Choćbym mówił językami ludzkimi i anielskimi, a miłości bym nie miał, byłbym miedzią dźwięczącą lub cymbałem brzmiącym. (2) I choćbym miał dar prorokowania, i znał wszystkie tajemnice, i posiadał całą wiedzę, i choćbym miał pełnię wiary, tak żebym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. (3) I choćbym rozdał całe mienie swoje, i choćbym ciało swoje wydał na spalenie, a miłości bym nie miał, nic mi to nie pomoże.

Apostoł Paweł kończąc rozważanie o miłości stwierdza;

1 Koryntian 13:13

(13) Teraz więc pozostaje wiara, nadzieja, miłość, te trzy; lecz z nich największa jest miłość.

2). Prawda;

Przypowieści Salomona 3:3-4

(3) Niech cię nie opuszcza łaska i prawda, zawiąż je sobie na szyi, wypisz je na tablicy swojego serca! (4) Wtedy znajdziesz życzliwość i uznanie w oczach Boga i ludzi.

Warunkiem życia w Chrystusie jest mówienie prawdy (1 Koryntian 5:8 / Efezjan 4:25). Ci którzy nie mają w sobie prawdy ujawniają prawdziwy stan swego serca (Jana 8:44). Kłamstwo jest szczególną cechą diabła (1 Mojżeszowa 3:1-6 / Dzieje Apostolskie 5:3). Obojętność na kłamstwo jest jedną z nieomylnych symptonów stanu bezbożności, a więc wskazówką, że dana osoba nie jest narodzona z ducha. Istotę prawdy poruszył Pan Jezus w rozmowie z Żydami.

Jana 8:31-32

(31) Mówił więc Jezus do Żydów, którzy uwierzyli w Niego: Jeżeli wytrwacie w słowie moim, prawdziwie uczniami moimi będziecie (32) i poznacie prawdę, a prawda was wyswobodzi.

Na koniec mam pytanie;

Czy doświadczyłeś już Bożej miłości i prawdy? 

Nie mogę jednak podać ci żadnej "formułki” gwarantującej osiągnięcie celu. Mogę jedynie skierować cię w stronę Chrustusa, który jest jedynym obrazem prawdziwej miłości, prawdy i życia. Tylko On potrafi wskazać ci właściwą drogę (Jana 14:6 / Jana 10:7-21).