Bóg pragnie ustrzec człowieka przed odstępstwem, fałszywymi prorokami i nauczycielami dając w jego ręce Pismo Święte.

Czy każdy cud, czy ponadnaturalne zjawisko są boskiego pochodzenia?

brat Łukasz z PCC.

 

Bóg dając człowiekowi Biblię, oraz Swego Ducha [Ducha Świętego] pragnie abyśmy z tego korzystali. Jest to również pomocne w rozpoznawaniu, oraz kontroli drogi, którą podążamy.

 

2 Piotra 1:19-21

(19) Mamy więc słowo prorockie jeszcze bardziej potwierdzone, a wy dobrze czynicie, trzymając się go niby pochodni, świecącej w ciemnym miejscu, dopóki dzień nie zaświta i nie wzejdzie jutrzenka w waszych sercach. (20) Przede wszystkim to wiedzcie, że wszelkie proroctwo Pisma nie podlega dowolnemu wykładowi. (21) Albowiem proroctwo nie przychodziło nigdy z woli ludzkiej, lecz wypowiadali je ludzie Boży, natchnieni Duchem Świętym.

 

Dlatego też Pismo Święte jako pełne, nieomylne i jedyne źródło objawiające Bożą wolę, naturę, charakter, osobowość i  niezmienność powinno być dla człowieka najważniejszym autorytetem w sprawach wiary, oraz postępowania.

 

2 Tymoteusza 3:16-17

(16) Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości, (17) aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła przygotowany.

 

Częstym powodem odstępstwa poprzez niewłaściwe zrozumieniem Boga jest nasze serce (Mateusza 15:18-19 / Jeremiasza 17:9-10 / Przypowieści Salomona 28:26). Biblia przedstawia serce jako ośrodek życia uczuciowego, centrum wrażeń i odruchów emocjonalnych, w odróżnieniu od rozumu - ośrodka racjonalnego myślenia. Pomimo tego, że współczesna anatomia nie łączy uczuć człowieka z jego sercem, ten biblijny związek często używany jest w mowie potocznej. Doskonale wiemy, co to znaczy, że ktoś jest serdeczny lub ma „szerokie serce”, że ktoś w swojej decyzji kierował się sercem, lub że kogoś poniosło serce. Niektórzy sądzą, że w wieku racjonalnego myślenia mówienie o sercu i uczuciach jest niewłaciwe, ponieważ decydujące słowo w podejmowaniu wszelkich kroków i decyzji należy do rozumu. Jest to pogląd niesłuszny, całkowicie sprzeczny z faktami, ponieważ czynnik emocjonalny odgrywa  w podejmowaniu decyzji i postępowaniu ludzi rolę bardzo istotną. Brak zrozumienia tego faktu może więc mieć dla życia człowieka tragiczne skutki. Przestrzega przed nimi Słowo Boże, zwracając uwagę na zagrożenie ze strony serca;

 

Jeremiasza 17:9 

(9) Najzdradliwsze jest serce nade wszystko i najprzewrotniejsze; któż je pozna? 

 

Przypowieści Salomona 28:26

(26) Kto ufa własnemu sercu, ten jest głupi; kto mądrze postępuje, jest bezpieczny.

 

Serce dyktuje swoje wymagania i żądania bez poddawania ich racjonalnej ocenie, bez ważenia argumentów "za" i "przeciw", bez trzeźwej analizy sytuacji. I na tym właśnie polega niebezpieczeństwo kierowania się uczuciami, czyli postępowania za radą własnego serca. Dlatego z powodu faktu, że wielu fałszywych nauczycieli jest między nami (1 Jana 4: 1) należy położyć pełną ufność i wiarę w żywym Bogu, który pragnie mówić do nas przez treści zawarte w Biblii. Krótko mówiąc należy wszystko poddawać [również decyzje] pod autorytet Słowa Bożego.

 

Droga do zbawienia z warunkami określonymi przez Boga jest tylko jedna. Mamy wiele proroctw dotyczących  fałszywych nauczycieli, które mogą również dotyczyć czasów dzisiejszych;

 

Marka 13:22-23

(22) Powstaną bowiem fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy i czynić będą znaki i cuda, aby o ile można, zwieść wybranych. (23) Wy tedy baczcie: Przepowiedziałem wam wszystko.

 

Marka 13:5-6

(5) Wtedy Jezus zaczął do nich mówić: Baczcie, żeby was ktoś nie zwiódł. (6) Wielu przyjdzie w imieniu moim, mówiąc: Jam jest, i wielu zwiodą.

 

W dzisiejszych czasach, dzięki Bożemu Słowu, jesteśmy w stanie odkryć fałszywych proroków i nauczycieli, którzy podając się za „Boże sługi” stwarzają własne religijne wymagania.

 

2 Piotra 2:1-5

(1) Lecz byli też fałszywi prorocy między ludem, jak i wśród was będą fałszywi nauczyciele, którzy wprowadzać będą zgubne nauki i zapierać się Pana, który ich odkupił, sprowadzając na się rychłą zgubę. (2) I wielu pójdzie za ich rozwiązłością, a droga prawdy będzie przez nich pohańbiona. (3) Z chciwości wykorzystywać was będą przez zmyślone opowieści; lecz wyrok potępienia na nich od dawna zapadł i zguba ich nie drzemie. (4) Bóg bowiem nie oszczędził aniołów, którzy zgrzeszyli, lecz strąciwszy do otchłani, umieścił ich w mrocznych lochach, aby byli zachowani na sąd; (5) również starożytnego świata nie oszczędził, lecz ocalił jedynie ośmioro wraz z Noem, zwiastunem sprawiedliwości, zesławszy potop na świat bezbożnych;

 

Boży nauczyciel, kierujący się uporem swego serca, który nie przyjął Pisma Świętego za główne źródło nauki, odstępuje od prawdy [zwiastuje on pragnienie swego serca]. Zgodnie z księgą Jeremiasza 23:16-20 tylko osoba, która w pełni przyjęła Słowo Boże może zwiastować wolę i prawdę pochodzącą od Boga.

 

Jeremiasza 23:16-20

(16) Tak mówi Pan Zastępów: Nie słuchajcie słów proroków, którzy wam prorokują, oni was tylko mamią, widzenie swojego serca zwiastują, a nie to, co pochodzi z ust Pana! (17) Ustawicznie mówią do tych, którzy gardzą słowem Pana: Pokój mieć będziecie. A do tych wszystkich, którzy kierują się uporem swojego serca, mówią: Nie przyjdzie na was nic złego. (18) Gdyż kto uczestniczył w radzie Pana, by widzieć i słyszeć jego słowo? Kto przyjął jego słowo, by móc zwiastować? (19) Oto zawierucha Pana zrywa się i huragan unosi się kłębami, nad głowami bezbożnych się kłębi. (20) Nie uśmierzy się żar gniewu Pana, aż spełni i urzeczywistni zamysły jego serca; w dniach ostatecznych dokładnie to zrozumiecie.

 

Izajasza 30:1

(1) Biada przekornym synom, mówi Pan, którzy wykonują plan, lecz nie mój, i zawierają przymierze, lecz nie w moim duchu, aby dodawać grzech do grzechu.

 

Fałszywi nauczyciele nie uznając Pisma Świętego za jedyne, wiarygodne i wieczne Słowo niezmiennego Boga, prędzej czy później potkną się na własnych błędach.

 

1 Piotra 2:6-8.

(6) Dlatego to powiedziane jest w Piśmie: Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, kosztowny, A kto weń wierzy, nie zawiedzie się. (7) Dla was, którzy wierzycie, jest on rzeczą cenną; dla niewierzących zaś kamień ten, którym wzgardzili budowniczowie, pozostał kamieniem węgielnym, (8) ale też kamieniem, o który się potkną, i skałą zgorszenia; ci, którzy nie wierzą Słowu, potykają się oń, na co zresztą są przeznaczeni.

 

Ludzie rodzą się i umierają często pozostawiając za sobą niejasną historię lub tradycje. Pamiętaj jednak, że żywe i prawdziwe Boże Słowo trwa jako niezmienna prawda na wieki. Dlatego zaufaj Bogu. On nigdy nie zaprze się Swego Słowa, gdyż jest Bogiem wiernym i prawdziwym.

 

Izajasza 40:5-8

5) I objawi się chwała Pańska, i ujrzy to wszelkie ciało pospołu, gdyż usta Pana to powiedziały. (6) Głos mówi: Zwiastuj! i rzekłem: Co mam zwiastować? To: Wszelkie ciało jest trawą, a cały jego wdzięk jak kwiat polny. (7) Trawa usycha, kwiat więdnie, gdy wiatr Pana powieje nań. Zaprawdę: Ludzie są trawą! (8) Trawa usycha, kwiat więdnie, ale słowo Boga naszego trwa na wieki.

 

Czy każdy cud, czy ponadnaturalne zjawisko są boskiego pochodzenia?

 

Wzorując się na słowach Pana Jezusa dostrzegamy, że ponadnaturalne zjawiska i cuda nie zawsze dzieją się w Bożym imieniu.

 

Mateusza 7:21-23

(21) Nie każdy, kto do mnie mówi: Panie, Panie, wejdzie do Królestwa Niebios; lecz tylko ten, kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie. (22) W owym dniu wielu mi powie: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w imieniu twoim i w imieniu twoim nie wypędzaliśmy demonów, i w imieniu twoim nie czyniliśmy wielu cudów? (23) A wtedy im powiem: Nigdy was nie znałem. Idźcie precz ode mnie wy, którzy czynicie bezprawie.

 

Pochodzenie jakichkolwiek tajemniczych widzeń czy cudów sprzeciwiających się Pismu Świętemu należy zakwalifikować jako „fałszywe”. Człowiek znający Słowo Boże ma rozeznanie i pewność [przez Ducha Świętego], co pochodzi od Boga, dlatego nie słucha aniołów i fałszywych nauczycieli, których nauki czy objawienia odbiegają od Bożej prawdy.

 

Hebrajczyków 2:1-5

(1) Dlatego musimy tym baczniejszą zwracać uwagę na to, co słyszeliśmy, abyśmy czasem nie zboczyli z drogi. (2) Bo jeśli słowo wypowiedziane przez aniołów było nienaruszalne, a wszelkie przestępstwo i nieposłuszeństwo spotkało się ze słuszną odpłatą, (3) to jakże my ujdziemy cało, jeżeli zlekceważymy tak wielkie zbawienie? Najpierw było ono zwiastowane przez Pana, potem potwierdzone nam przez tych, którzy słyszeli, (4) a Bóg poręczył je również znakami i cudami, i różnorodnymi niezwykłymi czynami oraz darami Ducha Świętego według swojej woli. (5) Bo nie aniołom poddał świat, który ma przyjść, o którym mówimy.

 

Poprzez przykłady ze Starego, oraz napomnienia i przestrogi z Nowego Testamentu Bóg ukazuje nam, że nadprzyrodzone zjawiska i cuda nie zawsze występują w Jego imieniu. Przykładem ze Starego Testamentu mogą być czarownicy egipscy, którzy diabelską mocą czynili ponadnaturalne cuda.

 

2 Mojżeszowa 7:10-12

(10) Przyszedł więc Mojżesz z Aaronem do faraona i uczynili tak, jak rozkazał Pan. Aaron rzucił laskę swoją przed faraonem i jego sługami, a ona zamieniła się w węża. (11) Wtedy także faraon wezwał mędrców i czarowników, a czarownicy egipscy uczynili to samo czarami swoimi. (12) Każdy z nich rzucił laskę swoją i zamieniły się w węże. Ale laska Aarona połknęła laski ich.

 

2 Mojżeszowa 7:22

(22) Jednak to samo uczynili czarami swoimi czarownicy egipscy i serce faraona pozostało nieczułe, i nie usłuchał ich, jak Pan zapowiedział.

 

2 Mojżeszowa 7:6-7

(7) Lecz i czarownicy uczynili czarami swoimi to samo i sprowadzili żaby na ziemię egipską.

 

Również Nowy Testament [szczególnie ostatnia księga - Objawienie Jana], daje nam światło na różne źródła pochodzenia cudów. Choć jest to księga najbardziej niedostępna i niezrozumiała to sprawę zwodniczego działania szatana przedstawia w sposób wyraźny.

 

Objawienie Jana 13:11-14

(11) I widziałem inne zwierzę, wychodzące z ziemi, które miało dwa rogi podobne do baranich, i mówiło jak smok. (12) A wykonuje ono wszelką władzę pierwszego zwierzęcia na jego oczach. Ono to sprawia, że ziemia i jej mieszkańcy oddają pokłon pierwszemu zwierzęciu, którego śmiertelna rana była wygojona. (13) I czyni wielkie cuda, tak że i ogień z nieba spuszcza na ziemię na oczach ludzi. (14) I zwodzi mieszkańców ziemi przez cuda, jakie dano mu czynić na oczach zwierzęcia, namawiając mieszkańców ziemi, by postawili posąg zwierzęciu, które ma ranę od miecza, a jednak zostało przy życiu.

Objawienie Jana 16:13-14  
(13) I widziałem trzy duchy nieczyste jakby żaby wychodzące z paszczy smoka i z paszczy zwierzęcia, i z ust fałszywego proroka; (14) a są to czyniące cuda duchy demonów, które idą do królów całego świata, aby ich zgromadzić na wojnę w ów wielki dzień Boga Wszechmogącego. 

Objawienie Jana 19:19-20

(19) I widziałem zwierzę i królów ziemi, i wojska ich, zebrane, by stoczyć bój z tym, który siedział na koniu, oraz z jego wojskiem. (20) I pojmane zostało zwierzę, a wraz z nim fałszywy prorok, który przed nim czynił cuda, jakimi zwiódł tych, którzy przyjęli znamię zwierzęcia i oddawali pokłon posągowi jego. Zostali oni obaj wrzuceni żywcem do jeziora ognistego, gorejącego siarką.

Możemy więc wynieść z tego praktyczny wniosek. Jeśli cokolwiek sprzeciwia się objawieniom Pisma Świętego [cuda, objawienia] to z pewnością stoi za tym zły duch.

 

1 Jana 4:1

(1) Umiłowani, nie każdemu duchowi wierzcie, lecz badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków wyszło na ten świat.

 

W Dziejach Apostolskich 8:9-13 mamy klasyczny przykład, gdzie ludzie wprowadzeni w zachwyt nadzwyczajnymi czynami uważali, że pochodzą one od Boga. Jednak słysząc Ewangelię, uwierzyli i poszli za prawdą, która wprowadziła ich w poznanie właściwej drogi do zbawienia.

 

Dzieje Apostolskie 8: 9-13

(9) A był w mieście od jakiegoś czasu pewien mąż, imieniem Szymon, który zajmował się czarnoksięstwem i wprawiał lud Samarii w zachwyt, podając się za kogoś wielkiego. (10) A wszyscy, mali i wielcy, liczyli się z nim, mówiąc: Ten człowiek to moc Boża, która się nazywa Wielka. (11) Liczyli się zaś z nim dlatego, że od dłuższego czasu wprawiał ich w zachwyt magicznymi sztukami. (12) Kiedy jednak uwierzyli Filipowi, który zwiastował dobrą nowinę o Królestwie Bożym i o imieniu Jezusa Chrystusa, dawali się ochrzcić, zarówno mężczyźni, jak i niewiasty. (13) Nawet i sam Szymon uwierzył, gdy zaś został ochrzczony, trzymał się Filipa, a widząc znaki i cuda wielkie, jakie się działy, był pełen zachwytu.

 

Pismo Święte napomina i zwraca uwagę, aby nasze serce i umysł nie był pogrążony i zafascynowane ponadnaturalnymi zjawiskami. Poprzez napełnianie się myślami i naukami pochodzącymi z Pisma Świętego (1 Piotra 1:22-25) nasza ufność ma spoczywać w Bogu. On przeznaczył Jezusa Chrystusa, który przez wiarę pragnie zamieszkać w twoim sercu (Efezjan 3:14-19). Jedynie życie prowadzone w Duchu Chrystusowym jest w stanie wskazać ci właściwy kierunek i uchronić od odstępstwa.

 

Kolosan 2:5-10

(5) Bo chociaż ciałem jestem nieobecny, to jednak duchem jestem z wami i raduję się, widząc, że jest u was ład i że wiara wasza w Chrystusa jest utwierdzona. (6) Jak więc przyjęliście Chrystusa Jezusa, Pana, tak w Nim chodźcie, (7) wkorzenieni weń i zbudowani na nim, i utwierdzeni w wierze, jak was nauczono, składając nieustannie dziękczynienie. (8) Baczcie, aby was kto nie sprowadził na manowce filozofią i czczym urojeniem, opartym na podaniach ludzkich i na żywiołach świata, a nie na Chrystusie; (9) gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości (10) i macie pełnię w nim; On jest głową wszelkiej nadziemskiej władzy i zwierzchności, (11) w nim też zostaliście obrzezani obrzezką, dokonaną nie ręką ludzką, gdy wyzuliście się z grzesznego ciała ziemskiego; to jest obrzezanie Chrystusowe. (12) Wraz z nim zostaliście pogrzebani w chrzcie, w którym też zostaliście wespół wzbudzeni przez wiarę w moc Boga, który go wzbudził z martwych. (13) I was, którzy umarliście w grzechach i w nieobrzezanym ciele waszym, wespół z nim ożywił, odpuściwszy nam wszystkie grzechy; (14) wymazał obciążający nas list dłużny, który się zwracał przeciwko nam ze swoimi wymaganiami, i usunął go, przybiwszy go do krzyża; (15) rozbroił nadziemskie władze i zwierzchności, i wystawił je na pokaz, odniósłszy w nim triumf nad nimi.