PAMIĄTKA

Na środku Atlantyku statek uderzył o górę lodową i zaczął tonąć. Siedząc ukryty na dolnym pokładzie, chłopiec zastanawiał się dlaczego statek nagle się zatrzymał i kiedy udało mu się wydostać z kryjówki, nikogo wokół nie było. Gdy wyszedł na pokład, kapitan statku właśnie miał zająć ostatnie wolne miejsce w łodzi ratunkowej. Wedle chwalebnej tradycji morskiej, kapitan usunął się i wpuścił chłopca na swoje miejsce, a gdy łódź była spuszczana na wodę, zwrócił się ostatnimi słowy do chłopca: "Nigdy nie zapomnij co dla ciebie zrobiono"

Kiedy łódź odpływała od tonącego statku, chłopiec widział kapitana stojącego na pokładzie i obraz ten na zawsze pozostał w jego pamięci.

Po latach chłopiec stał się znanym biznesmenem w Ameryce. Kiedy ludzie pytali o tajemnicę jego sukcesu, zawsze opowiadał historię o kapitanie. "Kiedykolwiek jestem zniechęcony i nie czuję się dobrze" - mówił - "przywołuję na pamięć to, co dla mnie uczynił i wspomnienie to dodaje mi otuchy i zachęca, abym nigdy nie zaprzepaścił zapłaconej za mnie ceny życia."

Oddać życie za kogoś jest największą ofiarą i w czasie wojen, czy klęsk żywiołowych wielu ludzi to czyni. Trudno to pojąć i często my sami zadajemy sobie pytanie, czy potrafilibyśmy złożyć taką ofiarę? Innym pytaniem jest, czy kiedykolwiek będę w stanie odwdziczyć się za złożoną ofiarę? Odpowiedź z pewnością jest jasna: odpłata jest niemożliwa. Nic nie jest w stanie równać się z życiem ludzkim. Musimy przyjąć ofiarę tak jak uczynił to chłopiec na statku - osiągnął sukces i nigdy nie zapomniał ceny, którą ktoś inny zapłacił. Jakże niewłaściwym byłoby zapomnieć to wydarzenie lub nie wykorzystać możliwości jakich dostarczyło nowe życie.

Jezus oddał swoje życie za nas na Golgocie. Kiedy obchodzimy pamiątkę Wieczerzy Pańskiej i czytamy dobrze znane wersety z 1Koryntian 11; Jezus mówi do każdego z nas: "To jest moje ciało za was wydane; to czyńcie na pamiątkę moją."
Nigdy nie zapominajmy tej ofiary i nie znieważajmy jej poprzez ignorowanie nowego życia, które zostało nam darowane.